Yavrum, Ceylan’ın benim,
senin güzelliğin,senin dişlerin
bulunuşun bir harfin fazlalığından.
Bilmem, seni sevdiğimizden mi, korkumuzdan mı,
doğru mu, söylen,nergislere,minelere sor,anlat
geçenler geçsin,Ceylan’ım, gözlerin
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta