Yarıda kalmışlık mı bitirir insanı?
Tamamlanmamış ayrılıklar mı?
Hâsıl olamamış yarınlar,
Bugüne erişilememiş dünler...
Anılar mı sayıklardı bizi,
Yoksa hatırlamakta ısrarcılar mı?
Unutmak çare olsaydı,
Elbet bulunurdu bir çaresi.
Zaman çare olsaydı,
Yıllara sorardım hesabı.
Biz mi cevapsızdık,
Belirsizlikte ısrarcılar mı?
Belki sormamayı tercih edenler,
Sorsa da cevap bulamayanlar...
Mesafeler mi engeldi,
Yoksa bahanelere sığınmak mı?
Belki de bir yere sığınamayıp,
Kendini hiçliğe hapsedenler...
Deneseydik sığınmayı,
Bir olurduk belki hep tek kalpte.
Arasaydık beraberliği,
Elbet bulunurdu bir çaresi.
Kendine mi kırgın insan,
Onu bu hâle getirenlere mi?
Sebep bulamayıp,
Sebepsizliğe medet ummaya mı?
Yarını mı bekler insan,
Dünü geride bırakmayı mı?
Ya da bırakmayı istemez mi,
Onu dünlere bağlayanı?
Şarkılar mı kendini yaşatır,
Dinleyenler mi onda hayat bulur?
Velhasıl kelam;
Şiirler mi yazdırır kendini,
Onu bir yaşatan olmadan?
Kayıt Tarihi : 11.07.2026 22:00:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Belirsizlik, cevapsızlık, anlam arayışı, mesafeler ve ayrılığın izlerini taşıyan; her okurun kendi hikâyesinden bir parça bulabileceği, sorularına kendi cevaplarını verebileceği bir şiir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!