Cevap Şiiri - Kasım Kobakçı

Dostumun suali ruhumda telaş,
Kaynağın neresi, kimlesin yoldaş?
Fikir tarlasına yağan bol yağmur...
Cevap arıyorken adımla yavaş.
*
Kimliği ararken aynada yüzüm.
Mazide saklıdır, silinmez özüm;
Sabilik mevsimi durdu nihayet,
Olgunluk yükünü taşıdı gözüm.
*
Mektebe başlarken eşsiz fıkralar,
Mizahla bezendi renkli fırçalar.
Karagöz, Hacivat mutluluk saçtı;
Kahkaha kopardı taşan localar.
*
Yabancı kıtadan çıkan masallar,
Kovboylar çöllerde kement sallarlar.
Tükettim ciltleri gizli köşede,
Odama sığmadı kalın çuvallar.
*
Caddede eylemler taştı aniden,
Talebe grupları coştu derinden.
Sancaklar ufkumu sarıyor toptan,
Uzakta değildik şunca kederden.
*
Tavırlar bambaşka, niyet samimi;
Gençliğin isyanı sardı cismimi.
Manayı çözmeden peşine düştük,
Unutmak imkansız şu dev ismimi.
*
Gençliğin göçünde fikrim duruldu.
Rusya'dan dehalar kalbe kuruldu,
Paris'in rüzgârı çarptı yüzüme.
Satırlar peşinde beden yoruldu.
*
Fakirlik yüküyle sınırlar aştım,
Takasla yüzlerce mecmua saçtım.
İngiliz lisanı zihnime aktı,
Hasretin şevkiyle enginden taştım.
*
Ustalar yurdumda kalemi tuttu,
Zihnimin alevi korkuyu yuttu.