Yutkundu..
Mor menekşe açan yüzü soğudu Açelya'nın..
- Vedat? ?
Tekrar Yutkundu. Bitti diyecek cesareti bulamıyordu kendinde. Oysa bitmesin diye nelerimi vermedim ki. Onla geçirdiğim Cinayetsiz geçen her günümde diğer hayatımı onun saçlarıyla dar ağacına astım.
-Ahh Açelya! ! Bu ne derin ızdırap. Ne soğuk bir gün ve ne susulasıca bir konu...
Açelya'nın önünde harfler topluluğu.
Açelya suskun..
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta