İç Seslerim…
Sevgili,
Seni sevmek öyle güzel, öyle güzel ki…
Evi topluyordum, bir elma molası için durdum
Aslında durmak için elma bahaneydi
25.01.2006
Gidenlerin ardından…
Kimin gittiği önemli değildir eğer kalan sizseniz... İçinizdeki acı her gün canınızı yakıyor, her kıpırdanışınızda kendisini hatırlatmak istercesine tekrar batıyordur. Gül ve diken gibi... Sevginiz gül ise, sizde kalan dikenidir...
Babil…
Yeryüzünün ilk uygarlığı, ilklerin ülkesi..pişirilmiş tuğladan evleri inşa edişler, bataklıkları kurutarak tarıma ve şehirlere katmalar, tarım arazilerini su kanalları ile sulamalar,
bilinen ilk tarım araçlarını kullanmalar… Yer Yer Babil, Tarih MÖ 3600 (Herkesin bildiği Babil) Dicle ve Fırat, o zamanlar iklim koşullarının etkisiyle şimdikinden daha çok su taşırlar, kuvvetle akarlardı. Geçtikleri her yere hayat veren bu ırmaklar, bölgeye bir de isim hediye etmişlerdir.
Mesos; "arasında" anlamına gelir. Potamos; ırmak demektir. Bu iki kelimenin birleşiminden meydana gelen Mezospotamus (Mezopotamya) , İki ırmak arasındaki topraklar anlamına gelir.
Dicle ve Fırat ırmakları, Bereket ve zenginliği, buradaki topraklara taşıyor, iklimi yumuşatıyor ve ılıman yapıyordu. Bu sayede her türlü ürün kolayca ve bolca yetişiyordu.
08.02.2006
Tek bildiğim bu...
Beynimden numaralar sürekli geçiyor, seni aramamak için kendimi nasıl tutuyorum bir bilsen...
5’ler 3’ler ve 4’lerle başım dertte... Birleştirip de arayamıyorum...
Korkmuyorum Yaşamaktan…
Hani insanın koşarak evine gelmesi gibi
Ayaklarının kendiliğinden yolu bulması gibi
Bir çocuğun elindeki uçan balona bakan gözleri gibi
Heyecanla, sevinçle, coşkuyla
Merhaba Ada,
Akdeniz’den süzülerek geldim sana,
Şefkatli kollarını aç bana
Gurbetteki annem ol, babam ol
Bağrına bas beni
İşte sonbahar geldi
Mevsim soğuk. Sanma ki üşüme sebebim mevsim. Oysa hiç suçu yok sonbaharın…
Mevsimin suçu yok sevgilim, yokluğun soğuk dediği gibi M.Munganın
E be aşk, yine yaptın yapacağını, ateşimle kavurdun, savurdun
Kor oldu bedenim, şimdi yalnız değil sadece yanan ruhum değil
Ateş: Hayatta yakan yıkan yok eden şeyler
Mavi’ye Veda…
Merak etme mektubuma Mavi’ye diye seslenmeyecegim sana,
sitemli, soguk, hissiz ve sesssiz degilim ben,
bir sen degilim..
Şehirlerarası yolculuklarda büyüdüm ben
Bu yolculuklarda çocukluktan genç kızlığa yürüdüm
Herbir yolculuğumda buldum kendimi ve geride bıraktığım beni
Gelişlerim hep doğduğum şehire
Dönüşlerim ise doyduğum şehire olurdu
Kırmızı pabuçlarımı alsa da hayat elimden,
masal kahramanlarının varlığına olan inancımı alamadı elimden...
O hayalperest yalnız kız çocuğu bendim...
Masal bu ya,
Kırmızı pul biber kasabasının köpekli kızıydım...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!