eğri bir demirin sakallarına tutunup
atılmış ve itilmiş bir pas kusarak
yığınların arasında kendimi arıyorum.
yükü bensiz bir at arabası çalıyor kapımı
birden içimden esmer bir çerçi geçiyor
ben evimin en kara taraflarına koşuyorum…
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta