Cenk-denk Zaman Şiiri - Dursun Özden 3

cenk-denk zaman

anadolu ekini-bereketi harman, çift süren-hasat yapan
kara saban-pulluk, ahi evran, o ata tohum-o ana vatan

şiir tarlasında toprağın ruhunu zapteden-aşkı kutsayan
ilk geceden-son heceden, fecre dokunan çığlık-o isyan

siperde son güz çığlığı; şiraz-mey-yarasın, göğe kalkan
dost sofrası sebildi, cam cama değil, can cana dokunan

o tanıdık, çapkın tebessüm, gözüyle gülen, güven veren
gamzeli-benli yüz, şans-talih, ona hiç gülmedi, ah aman!

işkenceden kurtulan özgür ruh, bedenden ayrıldı-uçtu can
yaşama dokunan-kalıntı kötülük, umrunda değil, o bir kam

sabırsız yitik zaman, zaman zaman ozanı sınadı, sabıkalı
ata armağanı o kutsal kitaptı, karakolda kanayan, o kuran

yitik dizelere esin kaynağı, oyuncağı misket-mendil kapan
dalar giderdi, o göğe bakan, çocuksu düşlere türkü yakan

gen, tan kızılı şafağı öpen, onarılmaz bulaşıcı hastalık aşk
dermansız dert, fermansız mert, o gül benizli sevda kokan

aşkın çepeçevre sardığı imgeli çığlık, yalın dizelere, şiirden
gizli-sırdaş müzelere-göğü delen füzelere damlayan ak kan

taşları bağlayan, aç itleri sokağa süren, ocak başındaki kıran
taş duvarlar lekeli-şiir kokan-kanla yazılı han duvarları-zindan

yardım-yataklık etti dost eli, niğ-deli, çaykavak beli, nevruz yeli
tan çiçeği taç yaprağı, al kiraz küpeli, sarı çiğdemin açtığı-o an

'yar göğsüne sülüm dayayan’ denk-cenk zamanı, utkuya koşan
kırık sazı söze bağlayan yaralı ozan, kara sevdalı-karacaoğlan.

dursun özden