Ben gibi biri varmış arkamda
Hiç bir şeyi düşünmüyor
Başım sıkışınca ona koşuyormuşum
Omzunda ağlıyor
Sırtına yaslanıyor
Nasıl olsa o var diyormuşum
Yine yapamadın yapmaman gerekeni
Malup oldun öfkene
Zafer senin sadece iste
Şimdi git ve özür dile
17,07,2008 / İzmit /Mrkt
Ağlayamam anlattıklarına
Ama anlarım
Saklayamam çocukluğumu
Bilirim o depremleri
O fırtınalarda iyi bilirim
Yıkılmadan ayakta kalmayı
Çocuksuz bir anneye oğul
Abisiz bir kardeşe abiydim ben bir düşte
Yetimlere baba
Sevgilere toktum
Attım kendimi sokağa
Yürüyorum
İçimde sönük bir umut
Savaş veriyor
Boğuşuyor acılarla
Kazanması çok zor
Zaman bir gün almak isteyecek seni benden biliyorum
Ellerim soğuyacak yine ellerinsiz,ruhum yarım kalacak korkuyorum
Yok olmam gerekecek belki bu dünyadan ya da gitmek buralardan
Ne olur izin verme buna son nefeslerimizi bile beraber alalım
Eselim rüzgar olalım uçalım kuşlar olalım ateş olalım yanalım
Pembe penceresinden evimizin dünyaya mutluluklar saçalım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!