Cengiz Doktor Şiirleri - Şair Cengiz Doktor

Bir rüya gördüm dün gece
Kapkaranlık düşlerimin kırküçünsü belki de...
Düşümde yalnızdım, bendim kendi halimde.
Dün gece bir rüya gördüm; rüyanın içinde sen.
​Baktım ki gelmişsin o uzak diyardan.
"Uzak" diyorsam, kilometreler değil;

​Bana ne esen rüzgardan,
Kokunu getirmedikten sonra?
Bana ne açan çiçeklerden,
Sen kokmadıktan sonra?
​Bana ne doğan güneşten,

​Bayramım Ol
​Bak sevgili!
Ramazan da bitti,
Susuzluk da bitti,
Açlık da bitti...
"Bayram gelmiş," diyorlar;

​Bazı acıların tarifi yok,
Herkesin farklıdır, herkes illa yaşamıştır kendi kıyametini.
İnsan öyle bir zamanda yalnız hissediyor ki kendini;
Canını almaya gelen Azrail olsa,
Gider sarılır...
​Deseler ki, "İnsan yalnızlıktan ölür mu?"

​Sağ Yanım
​İnsanın bir yanı yanarken,
Bir yanı da üşür mü böyle?
Bende tarifi olmayan bir hastalık baş gösterdi:
Sol yanım, yani kalbim yanıyor ateşler içinde;

Benim çocuk gibi bir kalbim vardı!
Saf ve temiz, herkese inanan...
Bana güvenmeyi annem öğretti,
Güvenmemeyi ise en yakınlarım.
Hep "arkadaş" dediklerim sırtımdan vurdu,
"Bana güvenmek güzeldir" dediler;

Bilinmez Bir Yoldayım
Ne gideceğim yer belli
Nede pusulam belli
Bir bilinmezliğin içindeyim
​Yolunu kaybetmiş
Bir şehrin ortasındayım;

Bilmediğim bir şey var, adını koyamadığım,
Sanki benle doğmuş, benle büyüyen bir şey...
Öyle bir zaman oluyor ki durduk yere gözlerim doluyor,
Nefesim bana yük oluyor, dünyaya sığmıyorum.
​İnsan dayanacak bir omuz,
İnsan tutunacak bir el,

Korkarım seni sevmeye,
Kanarım gözlerinin yeşiline.
Cennet bilirim o yeşili de
Cehennemi yaşamaktan korkarım.
​Sen bir deniz suyu, içmek isterim,
Bilirim; susadıkça susattıran bir su...

Şimdi ben bu acıyı nasıl anlatayım?
Acıdan öte, bir ölümdün baş ucumda...
Hâlâ yutkunamıyorum, yüreğim ağzımda.
Senin yazdıklarını görünce,
Gözlerimden yaş değil, sanki yüreğimden kan damlıyordu.
​Ben bu acıyı kime haykırayım?