Seninle güneş açtı.
Buzul dağlar eridi.
Ağaçlar çiçek açtı.
Kış bahara erişti.
Sen geldin, bahar geldi.
Cemre havaya düştü.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




cemreleri yasıyoruz benım anlatmak istediklerimi anlatmışsınız
cemreler düştü çok şükür.
hayat geldi doğaya bedene.
değişti kademe kademe .
gün uzun kalır oldu
gece daha az dondu.
çiçek dala kondu,
hava su,toprakda son buldu.
yaa sahi cemre düştü mü... ?
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta