Cemo Gelin Şiiri - Orhan Erdoğan

Orhan Erdoğan
167

ŞİİR


124

TAKİPÇİ

Cemo Gelin

Cemileydi adı
Cemo gelin diye çağrılıyordu
Bol çocuklu bir evin içerlek odasında
Genç yaşında iki büklüm olmuş bir kadın
Dalgın dalgın yığılmış çamaşırları katlıyordu
Sefil yalnızlığı/kadınlığı/nın ezikliği içinde
Geçmişini düşünüyordu
Sevdiği/sevildiği/günleri anımsadı
Hafifce gülümsedi
Sonra yitip giden hayallerinden sıyrılıp gerçeğe döndü.
Evlendirildiği kişinin
Tensel ilişkilerinden duyduğu acılar….
Daha onaltısındayken evlendirmişlerdi
Yaşı büyük beyni küçük parası bol bir adamla
Nasıl olsa alışırsın
Belki zamanla da seversin demiştiler
Belki alışmıştı ama asla sevmemişti sevememişti
Onun yaşamı yavrularından ibaretti
Eşinden aldığı tensel acılarını
Çocuklarında ki ruhsal sevgiyle unutuyordu.
Radyodan türküler dinliyordu
Kendine en uygun hüznü istek yaparak
O,azıcık sevgi arıyordu
Azıcıkta olsa o sevgi
Belkide ısıtacaktı yüreğini
Donmuş damarlarından kan yürüyecekti sevgiyle
Ama nafile
Taşlaşmışyürekte sevgi bulamamıştı.
ORHAN ERDOĞAN

Orhan Erdoğan
Kayıt Tarihi : 14.8.2015 11:16:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


Cemile çocukluk arkadaşım dı.Yarım asır sonra karşılaştığımızda "CEMİLE CEMO GELİN"olmuştu

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Ata Kızı
    Ata Kızı

    O kadar çok arkadaş bıraktık ki ardımızda anlattığınız gibi.
    Farkındalık yaratan şiiri kutluyorum.

    Cevap Yaz
  • Heidi Korkmaz
    Heidi Korkmaz

    Ne büyük keder, ne derin acı...
    "Kader" diye diye katledilen kadınlar, analar, kızlar...

    Söylencesi devasa bir şiir.
    Ve bu hikaye burada bitmemeli, şair.
    Söylenmemişler söylenmeli artık...

    Çok teşekkürler duyarlılığınıza.
    Saygılarımla.

    Cevap Yaz
  • Taylan Uzar
    Taylan Uzar

    Memleketin yarası
    Bazen umutların umutsuzluğa döndüğü
    Bazen beklentilerin tam tersi
    Yada
    Aldanış .....ne dersen de..adına
    Sonu hüsranla biten.

    Cevap Yaz
  • Hikmet Çiftçi
    Hikmet Çiftçi

    ANAOLU’NUN CEMOLARI MEMOLARI…

    Yıllar yıllar öncesiydi.
    Benden aşağı yukarı 10 yaş büyük ağabeyimin okuduğu kitapları ben ilkokula gittiğim ilk yıllarda okumaya başlamıştım. Bunlardan ikisi de Kemal Bilbaşar’ın CEMO ve MEMO adlı romanlarıydı.
    Anadolu insanını, kasaba ve köy hayatının zorluklarını anlatıyordu. Geleneklerin, zorla evlendirmelerin, kadının yaşadığı ve çektiği çilelerinin adeta bir aynası gibiydi eserler.
    Tabii aradan çok yıllar geçti.
    Şu anda ne kahramanlarını, ne de konusunu tam olarak hatırlıyorum Cemo’nun.
    Sanırım Orhan Bey bu romandan etkilenerek yazmış olmalılar şiiri. Öylesi hikâyemsi bir esinti var şiirde.
    Sosyal bir konu.
    Bazen çözülmesi zor olan meseleleri zaman çözüyor sanki.

    Hissetmek ve şiirleştirmek…

    Taaa 60’lı yıllardan 2016’lı yıllara.
    Unutulmayan “Çocuk gelinler (!)”…
    Bilmem hangi sebepten –babası, kardeşi, yakın akrabası tarafından- katledilen gencecik kızlar…

    Kutluyorum Orhan Bey.

    Cevap Yaz
  • Saniye Sarsılmaz
    Saniye Sarsılmaz

    Sosyal hayatımızın içimize işlemiş yaraları........ yine çok anlamlı güzel bir şiir....... kutluyorum kaleminizin gücünü...... tüm içtenliğimle ve tam puanımla...........Saniye Sarsılmaz

    Cevap Yaz

TÜM YORUMLAR (63)

Orhan Erdoğan