Her geçen gün biraz daha alışıyor insan..
Geçmişinden kopmak zorluyor her an.
Hemen bir dünya yaratıp sıkışmalı içinde.
Çıkartamadım kimseyi çemberin dışına...
Biraz saklambaç oynarken ki gibi..
Arkamı döndüğümde kimsenin olmadığını görerek..
Ve görmeden tüm saklananları
Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Devamını Oku
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta