Mısralar yetmiyor dert anlatmaya
Yazsam da kendimle çelişiyorum
Ne kadar meraklı güneş batmaya
Ben de yaşamaya çalışıyorum
Gözünün siyahı geceme çöker
Beni hain bilir nefretle bakar
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta