1 Eylül 2005 - Yalova/Çiftlikköy
Kırıldık, kaynatıldık. Çelik gibiydik biz, oldukça parlak, sert ve güçlüydük.
Çeliğin sıcağa dayanamadığı gibi, insanoğluda sevdaya dayanamadı.
Çelik eridi, şekil değiştirdi.
İnsanoğlu ise büyüdü.
Çelik kırıldı, kaynatıldığı yerde iz kaldı.
İnsanoğlu ise bir daha eskisi gibi olamadı.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta