Şairler şiirini gece yazar
Şairin yaraları gece azar
Birde yüreğinde ise yarası
Her gece ölür şair azar azar
Şairler şiirini gece yazar
Biz çocukken
Bizim oralarda
Müstakil evlerimiz vardı.
İç içe geçmiş bahçeleri,
Ağaçlarda akasya çiçekleri,
Çiçek gibi de sakinleri vardı
Bugün Sevgililer günü
Yine sana bir şey alamadım
Oturdum bir kuytuda
Yine yokluğuna ağladım
Fırsat vermedi göz yaşlarım
Sensiz kaç yıl geçti
Sevdası gitmiyor başımdan
Sanki vuruldum döşümden
Kendi gidip ellerin oldu
Sevdası geziyor peşimden
Kendi gitti sevdası kaldı
Bir doğru sözün yok hepsi yalan
Dışın insan gibi ama ruhun yılan
Yalanım varsa olayım ben hayvan
Söyle zırto söyle sen ne ayaksın
Gülmek için başkasını ağlatmışsın
Topla meyhaneci masayı usuldan.
Bir daha gelmeyeceğim haberin olsun.
Temelli gidiyorum ben buralardan,
Dönmem artık bir daha tövbeler olsun.
Sen benden çektin, ben de hayattan,
Umutları bir bir bitip tükenmiş
Yolunu şaşmış evini kaybetmiş
Her bir çilede saçında ak bitmiş
Kadere dargın bir kadın ağlıyor
Acıyla baktı buğulu gözleri
Gözyaşımı yüreğime akıttım
Yüreğimin ateşi söner diye
Ardından kapıyı açık bıraktım
Pişman olurda bir gün döner diye
Saatler yalnızlığı çaldığında
Hasretin yüreğime vurduğunda
Başımı yastığa her koyduğumda
Hıçkıra hıçkıra ağlıyorum ben
Çekil git benim başımdan
Sana gelme demedim mi
Çek elin mezar taşımdan
Beni sen öldürmedin mi
İnandın eller sözüne
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!