Cela Bir Şiiri - Durmuş Ali Eker

ana kokuşu gül kokuşu
bebeğin düşe kalka koşuşu
bağlıca da çıkığımız yokuşu -
unu tamam

sormanın kıraç toprağı
cevizin yeşil yaprağı
düğün de davul tokmağı
unutamam
-
ağacanın göletini
Gani amcamın atını
tuluk çobanın itini
unutamam

kabak tepnin bağını
kışın salavan dağını
kuyundan tere yağını
unutamam

küfül küfül küfküfüşü
çobanların dağ tüküşü
Necatinin yürüyüşü
unutamam

kalak bekir usta bakir
haçı şükür cillen bekir
öğretmenimiz kel bekir
unutamam

mıdo ahmet hallo mehmet
zabıta hava muhammet
nalbat battal uyuz ahmet
unutamam

minik elif latif eşe
neşetle çıkılmz başa
ağzını aarşa haşa
unutamam

inece hasanı oğlu hacıyı
derviş karısı elif bacıyı
çot durduyu çot hacıyı
unutamam

kör memeyi kör omarı
çok severdim ben onlar
eşşeklerin de semeri
unutamam

kötü köyden uzun ali
örte örenden haci veli
köyün berberi kel ai
unutamam

saymakla bitmez özlemim
şimdi bu kadar gözlemim
helede muhitdin emmim
unutamam

köyümün adı celâ
herkes bibirinden ağa
kabak tepe üzüm bağı
ubtamam
------drmuş ali eker --- devam edecek /