Gözyaşlarım denizi ıslatırken,
Ufak ufak uzaklaşmak gerek
Belki de aslında hiç yakın olamadıklarımızdan,
Ya da yakınsam bunları neden yaşıyorum dediklerimizden?
Ceplerime aceleyle doldurduğum pamuklu şekerler,
Gözlerim ufukta,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta