Uçsuz bucaksız bir çöldür fendi.
Kitap görmemiş alimdir, her biri.
Ağaç meyve vermeden aldı eline taşı.
Savurur güz vakti düşürür dalı, yaprağı.
Sanır cahil kendini ormandaki tek avcı.
Sokaklar olursa dikenli gönlü olur ferah.
Nemruda odun taşıyan, odur hamalı,
Cebim de duran bir dal kibrite çemkirir.
Davası yoktur sanırsın alevli, rüzgârlı.
Su üstündeki çer çöptür yol arkadaşı.
Güçlüdür evet gücü ar, edep bilmezlikten.
Tüm vahşeti işler de yüzünde arama rahmeti.
Neler neler gördü bu gözler.
Hakikat aramaz düşer ardına bir yolun.
Yol doğru imiş yanlış imiş umurun da değil kimsenin.
Kelp ile oturan sanma ki necistir.
Kork ki zihniyeti hainin olan necistir.
Kenan GEZİCİ 11/08/2026
Kenan Gezici
Kayıt Tarihi : 11.08.2026 23:44:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!