ben kendi etinde kanayan bir yalnızlığın
akşamdan kalma ezan sesiyim
hani suya gitsem
buza kesecek yürüdüğüm patikalar
dağa çıksam
kum gibi eriyecek bastığım kayalar
maviden gölgesi düşecek dağlara gökyüzünün
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Muhteşem..... Coşmuş bir yüreğin kayalara çarpışını görüyorum, duyuyorum. +10
Okudukça derinleşen dizeler için teşekkürler.
'kim tutar beni kim
gözlerini sevda bürümüş kızların iki tutam saçından başka '
Iki tutam saca, yenilmis sonunda bu güzel dizelerin sairi...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta