Cehenemde Yan Emi Şiiri - Mucize Şiirler

Cehenemde yan emi

Seni sevdim diye
kendimden geçtim,
sen gittin diye
kendime gelemedim.
Ben sana bir ömür verdim,
sen bana birkaç güzel söz verip
arkana bile bakmadan gittin.
Cehennemde yan emi…
Belki orada anlarsın
bir insanın kalbini yakmayı.

Beni sevmeseydin keşke,
hiç bakmasaydın gözlerime.
O güzel sözleri söylemeseydin,
ellerimi tutup umut vermeseydin.
Madem gidecektin,
neden kendine alıştırdın beni?
Şimdi söyle,
bu yalnızlığın hesabını kim verecek?

Ben geceleri seni düşünürken
sen kim bilir kimin yanında
rahatça uyudun.
Ben adını içimden geçirirken
sen benim adımı bile
hatırlamadın belki.
Ne acı biliyor musun?
İnsan en çok da
değer verdiği insanın
hiç umurunda olmayınca yanıyor.

Bana “geçer” dediler,
geçmedi be!
Sen gittin,
ama bıraktığın acı kaldı.
Sesin sustu,
gülüşün uzaklaştı,
ama hatıran hâlâ
gecelerin ortasında karşıma çıkıyor.
Ben seni değil,
senden sonra kendimi kaybettim.

Ne kadar beddua etsem
yine de içim el vermiyor.
Çünkü seni hâlâ seviyorum,
işte benim en büyük lanetim de bu.
Bunca acının içinde bile
kalbim seni savunuyor.
Ama aklım her gece
“Buna değdi mi?” diye soruyor.

Bir gün sen de özlersin beni,
eminim.
Bir şarkı çalar,
bir koku gelir,
bir sokaktan geçersin
ve bir anda aklına düşerim.
O an hatırlarsın belki
seni gerçekten seven
birinin nasıl sessizce
yok olduğunu.

Ama sakın o gün
geri dönmeye çalışma.
Çünkü ben seni beklerken
her gün biraz daha öldüm içimde.
Sen gelene kadar
kaç kere toparlandım,
kaç kere dağıldım,
bir bilsen…

Bana bıraktığın
sadece bir ayrılık değildi.
Güvenimi aldın,
umutlarımı aldın,
sevmeye dair ne varsa
birer birer elimden aldın.
Sonra da hiçbir şey olmamış gibi
çekip gittin.
Sanki ben hiç seni sevmemişim,
sanki sen hiç benim olmamışsın gibi.

Cehennemde yan emi…
Öyle bir yan ki
benim gecelerimi anlayasın.
Öyle bir yan ki
yastığa başını koyduğunda
için benim gibi sızlasın.
Öyle bir yan ki
bir zamanlar seni seven
o insanın ahı
sessizce düşsün aklına.

Ve bil ki
ben seni affetsem bile
yaşattıklarını unutmayacağım.
Çünkü bazı insanlar
hayattan çıkar,
ama kalpten çıkmaz.
Sen de benim içimde
hem en güzel hatıra,
hem de en derin yara olarak kalacaksın.
Ben seni sevmekten değil,
sana hakkımdan fazla güvenmekten
pişmanım.

Söz : Mucize