Herkes değeri kadar ağırlığınca değer taşır kendinde,
Bildiği, bilmediği. Gördüğü, görmediği. Duyup ta kimseye söyleyemediği izler kalır yüreğinde.
Bazen sessiz sedasız gidişleri kendine yakıştıramaz,
Gurur meselesi yapar en çok sevdiği şeyleri bile.
İçlenmek, küsmek ya da ağlamak bir erkekte en son görünmesi gerekenlerdi onun gözünde,
Ama kahpece vurmak, aldatmak, sevgisini hiçe saymakta bir kadın lügatına sığmayacak kadar iğrençti.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta