Odamda yalnızım yine, elimde bir bardak demli çayım…
O içmeyi çok sevdiğim,büyük kulplu bardağımın içinde.Hasreti de demledim, çayla birlikte…
Gözlerin..
Ah o hüzün kokan gözlerin. Tıpkı bir bardak demli çay renginde. Buruk acıydı tadı biraz ama hayat da böyle. İşte bunun için seviyorum çayı belki de ve işte bunun için tiryakiyim sana da çayla birlikte..
Özlemler…
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta