Çatlamış elleriyle, assık yüzüyle, kaldırdı başını mezopotamya'nın esmer yüzlü adamı. Ve hafif bir gülümsemeyle yöneldi buğday tenli mezopotamya'nın kadınına.
Neden coğrafyam kadar bakışların serttir. Neden!
Mezopotamya güneşi kadar kızgın ve sıcak bakıyorsun ki neden!
Yüreğindeki umutlar yüreğimin umutları ile buluştuğu zaman, bir militanın mücadelesinden daha çok ses çıkarıyor. Sanki bir aşk değilmiş gibi;
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta