Sonsuzluğun göz yaşı alev alev yağıyorken yerdeki yüzüme,
Lirin hoş sesi Şemsül Sümus işledi okyanus yüreğime...
Devran dönüyor Carmen! ..
birikmiş umutlar berzahta umutların üstüne.
Çare çok;
ama,
ben hala bekliyorum beni bıraktığın o asmanın gölgesinde...
A. Levent IŞIK
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta