her şeyin bittiği yerde bekledim seni yıllarca
gönlünden kalan kırıntılarla yetinme çabası verdim
yoruldum,üşüdüm,ağladım,yalnız kaldım ama bekledim seni
ne bir güneş,ne bir ışık bulamadım
yağmurlar dostum,baharlar düşmanım oldu
kar tanelerinden daha çabuk eridim yollarında.
tutunacak dal, yaslanacak tek bir omuz yoktu
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta