Çaresiz Şiiri - İbrahim Coşar

Herkes gıpta ederdi yaşadığımız aşka
Sevdamın arkasında duruyorum çaresiz
Sensizliği öğretip öyle gitseydin keşke
Şimdiden bocalayıp duruyorum çaresiz

Ne bir rüzgâr var beni yanına götürecek
Ne de bende cesaret bu aşkı bitirecek
Gönlüm aşkını değil bedeni yitirecek
Sevda yağmurlarında çürüyorum çaresiz.

Nerden çıktı ayrılmak, yâri el gibi tutmak
Sensizliği yaşarken zordur kalbi avutmak
Gönlün elinde değil sevdiğini unutmak
Bu aşk için kalbimi yoruyorum çaresiz.

Hasretini çekerim bir kerecik ah demem
Yaşattığın sevdaya vefasızlık edemem
Gidene gel diyemem, kalkıp kendim gidemem
Sabır taşından duvar örüyorum çaresiz.

Biliyorum yazıktır hem bana hem canana
İki yürek çok çekti ayrılıklardan yana
Coşari’de bilmiyor bu kalp nasıl dayana
Cevabı olmasa da soruyorum çaresiz

10.09.2026/Samsun