06 Ekim 1969- Ankara
Farz et ki, kalbimde iç savaş var,
Kıtlık çıkmış, yokluk baş göstermiş,
Ekmek yok, aş yok, su yok,
Söyler misin bana lavanta tarlam,
Sen bir içim su gibiyken,
Ben nasıl bonkör olabilirim ki?
Güzelliğin karşısında göz göre göre,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta