Şu içim köhne bir han.
Ne önünden bir geçen var
Ne de kapısına uğrayan..
Takunyasuz şadırvan.
Umut demir atmış guruba.
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Kuşları sanırım,
Bir başka dünyaya gönderdik!
Biz öyle
"Kara, kuru" bir günle,
Bir lokma, bir hırkayla
Fakat kesin olan
Sevgisiz
Renksiz
Yarınsız
Kala kaldık!
"Çapraz ateşte........."
Tebrikler Emine Hanım...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta