Işığa gelen kelebek gibi
sana yazdığım şiire gelirim,
mırıldan…
Çöz saçlarını,
işlenmiş mendilinden çıkar öpücüklerini.
Ağırlığımca asıl dudaklarıma;
yüreğimdeki sensizlikte
zamana sallanan sarkaç gibi sallansın bedenin.
Kalbim,
gecenin koynunda akan su gibi
adına yürüsün.
Kirpiklerinden düşen her an,
tenime değmeden
bir ömürlük özleme dönüşsün.
Ve gülüşün,
ay ışığının parmak uçlarından sızan
berrak bir nehir gibi karanlığa.dökülsün.
Bırak, teninin kokusu genzimi yaksın…
Madem ölümü var bu dünyanın;
bakışında doğan canım,
gülüşünde batsın.
31 Ocak 2021
Kayıt Tarihi : 31.1.2026 23:05:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!