Canan Eren Şiirleri - Şair Canan Eren

sen gittin ben kaldım ya öylece
Iki büklüm oldu yüreğim
yaşlandım
yaslandım geceye
koyverdi elim ayağım

dağda çocuk
ovada çocuk
tarlada çocuk
şehirde çocuk
çocuk
insanın ruhunda saklı

Ne güzel susuyoruz dedi kadın !
Kendi çığlığımızın sesini bastıra bastıra
Duyan sağır adam fısıldadı
Bile bile ...
" 𝘽𝙞𝙡𝙚 𝙗𝙞𝙡𝙚 𝙡𝙖𝙙𝙚𝙨 " bunun adı

ne güzel demiş Nazım '' İnsan Deniz'in olmadığı yerde umut adına martı olmalı ''

Olmalı vallahi de
OLMALI
çoğaltmak lazım kuşları

Her gün biraz daha soğuyor havalar kışa doğru artık adımlarımız
Hayatımızda neyle karşılaşırsak karşılaşalım eksi kadar artıları da vardir mutlaka

Tüm iş görebilmekte , ayırt edebilmekte
Soğuyan havaların da iyi yönü artısı var tabi

biraz dün biraz bugün
çokça yarın olsun.


her mevsimde sen
değişken..!

canımın canı
şimdi ben sana seni  ne çok   sevdigimi nasıl anlatacagim



öyle az buz  degil ki

Dilimiz kirlendi gönüller kirlendi
" Biz büyüdük ve kirlendi dünya" dedik ya
Bizi kim kirletti !! Büýukler mi ?

5 yaşında ki torunum oyun esnasında arkadasina sinirlendi kızdı ve onun kızgınlığıyla
" Çöp " " kaka "

Sanki her sabah umutsuzluğa açılıyor gözler
Önümüzde koca bir duvar ve bir küçük pencere
o küçücük pencereden seyrediyoruz sessizce ,
sesizleşen hayatı ..

Aklımın kapısına dayanıp durduğun için mi kalbimdesin !

Yoksa

Kalbimden çıkmadığın için mi aklımdasın !