Can Umudum Şiiri - Kasım Kobakçı

Gölgeler içinde şaşkın çocuksun;
Karanlık odada korkunla yoksun.
Yersiz kaprislerle duvar örersin,
Gösterip gizleyip ömür sürersin;
*
Ve bir annesin sen, korkuyu saran!
Evlatla, eşinle bir yuva kuran...
Ama yönün yanlış, meçhule daldın,
Yanlış dehlizlerde arandın, kaldın..
*
Aynı zemindeyiz, koca bebeksin...
Benim payım değil, ayrı yüreksin...
Öfkeni çektiğim soğuk nefesim,
Nikahım olmasa bile kafesim...
*
Ne olursa olsun, kopsa da tufan,
Ey adsız yabancı, yanımda duran.
Yerdeşim, sırdaşım, benim dostumsun...
Seni seviyorum, tek umudumsun!
*
Ürperen gecede masum bebeksin;
Yersiz inatlarla solgun çiçeksin.
Uzatıp elini geri çekersin...
Yaramaz ruhunla diken ekersin;
*
Ve bir annesin sen, kanat gerensin!
Kuzular uğruna ömrü verensin...
Lakin hep uçurum yönünde gözler,
Yanlış mezarlıkta aranır izler..
*
Bebek sensin, koca bebeksin hâlâ...
Benim olmasan da başımda bela...
Kahrını çektiğim karanlık diyar,
Karım olmasan da ruhumu oyar...
*
Ama kim olursan, yıkılsa cihan,
Aynı topraklarda nefes alan can.
Benim öz yoldaşım, sadık dostumsun...
Seni seviyorum, son hududumsun!
*
Zifiri boşlukta ürkek bebeksin;
Zamansız nazınla titrek yüreksin.
Gösterip ışığı zulmete daldın...
Yaptığın oyunla uykumu çaldın;
*
Ve bir annesin sen, ocağı tüten!
Çocukla, yârinle acısı biten...
Fakat hep tehlike yönüne döndün,
Yanlış sokaklarda arandın, söndün..
*
Sen koca bebeksin, şaşkın bakışlım...
Benim olmasan da gönlü nakışlım...
Tribin, kahrınla yorduğun tenim,
Helalim değilsin, uzaksın benim...
*
Ne çıkarsa çıksın, çökse bu mekân,
Ey yakın yabancı, gölgesi vuran.
Aynı yerdeyiz bak, benim dostumsun...
Seni seviyorum, can mabedimsin!
*
Fırtına ortası ağlayan candın;
Yersiz öfkelerle kor gibi yandın.
Gösterip vefayı hızla kaçansın...
Hırçın tavırlarla korku saçansın;
*
Ve bir annesin sen, koruyan kalkan!
Evlatla, eşinle huzura dalan...
Ama bakışların hep yanlış yerde,
Yanlış kıyılarda arandın derde..
*
Büyümüş olsan da koca bebeksin...
Benim olmasan da titrek çiçeksin...
Nazını çektiğim o hırçın rüzgâr,
Eşim olmasan da içimde sızlar...
*
Ne gelirse gelsin, batsa da devran,
Ey sessiz komşum bil, yanımda kalan.
Bu ıssız zeminde benim dostumsun...
Seni seviyorum, öz vücudumsun!
*
Çığlıklar içinde küçük bebeksin;
Yersiz kaprisinle keskin şimşeksin.
Gösterip ümidi geri alırsın...
Yaramaz halinle dertte kalırsın;
*
Ve bir annesin sen, şefkatle bakan!
Ailen içinde meşale yakan...
Ama yönün eğri, karanlık boyu,
Yanlış topraklarda ararsın suyu..
*
Bebek sensin, koca bir bebek yüzün...
Benim olmasan da içimde hüzün...
Kaprisin çektiğim ağır nöbetim,
Karım olmasan da yakın gurbetim...
*
Kıyamet kopsa da, devrilse zaman,
Ey tanıdık yolcu, bağrımı yakan.
Yerdeşim, yoldaşım, benim dostumsun...
Seni seviyorum, tek maksadımsın!
*
Kabuslar ortası dalgın bebeksin;
Yersiz huylarınla yalnız meleksin.
Gösterip sevdayı sırra kadem bas...
Yaptığın hatalar bırakır hep yas;
*
Ve bir annesin sen, yuvayı tutan!
Çocuğun, eşinle korkuyu yutan...
Lakin yönün yanlış, uçurum izde,
Yanlış limanlarda, azgın denizde..
*
Sen koca bebeksin, aynı toprakta...
Benim olmasan da gözüm uzakta...
Sitemin çektiğim soğuk gecesin,
Nikahlım değilsin, derin hecesin...
*
Ama ne olursan, ne olursa bil,
Ey dilsiz yabancı, gözyaşını sil.
Aynı yerde duran ezel dostumsun...
Seni seviyorum, can umudumsun!