Gülümsüyordu yedi renk,
Kızıl saçlarının arasından yüzü görünüyordu..
Bir de gülümsemesi afetti resmen,
Acılarımı yıkıp geçiyordu..
Nasıl bir dosttu bilmiyorsunuz..
Ellerinden içtiğim kahvelerin hatırına..
O kadın öyle bir gülümsüyordu ki,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Teşekkürler :)
Güzeldi;
Yüreğine sağlık...
Tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta