Bir gün çıkıp geleceksin uzaklardan,
Eski günlerdeki gibi koşarak yuvana,
Koşturarak bahar yağmurlarında sokaklardan,
Geçerek selam vererek arı kovanlarına.
Artık yanmıyor canım, alıştım ayrılıklara.
Bir yağmur damlası gibi,
Bir anda kaybolup gittin.
Şimdi kimbilir hangi şehirdesin?
Hangi durgun akan nehirdesin?
Sen de herkes gibisin bana bakarken,
Gözlerin ışıltısız ama meraklı inceden.
Çekiniyorum güneş batar, bulutlu havalarda kalırız baş başa diye.
Soğuklar sevdasıdır yalnız uzun yaz günlerinin.
Çiçekler soluyor yavaş yavaş,
Bekliyorum hangileri hayatta kalacak?
Elbet bir gün bitecek bu savaş.
Kurtulan yalnız ikimiz olacak.
Çok muhabbet tez ayrılıktır.
Senin için yaşıyorum sen bunu bilmesen de.
Bir su damlası hükmedebilir mi denize?
Ben de bir zerreciğim senin denizlerinin peşinde.
Dünyamı anlamlandırıyorsun, beni kanatlandırıyorsun.
Gitme bu gece, hüzünlerim beni bırakmıyor.
Seneler geçer, şehirler değişir,
Değişmeyen tek şey güzelliğidir gözlerinin,
Buğulu bakışlarında ellerimiz birleşir,
Yoktur bir ederi elalemin sözlerinin.
Oturduğumuz yer farklı ama burası aynı vatan,
Tutunuyorum bilsem de sağlam olmadığını tutunduğum dalın.
Çiçekler açacak, güneş doğacak ufukta belki yarın, belki yarından da yakın.
Sen belirsiz bir zamanın sınırındasın, ben ise çok uzaklarda.
Kalbim hasret kaldı güzelliğinin şanına, yüreğim esir bu tuzaklarda.
Artık yabancısıyım bu toprağın,
Gönlüm arzular başka diyarları,
Kaçışı gibidir solan bir yaprağın,
Sert eser rüzgarıyla şehrin sonbaharları.
Vatanım, ailem, sevgim ve sen,
Bu yağmurlu günler beni sana aşık eder.
Hava soğuk, toprak soğuk, ellerin sımsıcak,
Gitme, bu mevsimde uzun sürer geceler,
Kaçarız bol ışıltılı caddelerden köşe bucak.
Şarkılar söyleriz gökyüzüne eşlik ederken damlalar,
Dağların yamaçlarından, denizlerin kıyısından,
Yol alırım özlemlerin durağından,
Kendime benzer yalnız gemiler,
Usul usul uzaklaşır mola verdiği limanlardan.
Kalabalık bir tekne olmak isterdim,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!