Can Nöbeti Şiiri - Leyla Bay

Can Nöbeti

Faili belli bir sevdanın son kurbanıyım...
Eceline susamışlık gibi bir şey bu...
Bir ismi dudaklarında değil,
Kaburgalarının arasında taşımak...

Susmak seni severken,
Harfi olmayan bir alfaden,
Sükutun lisanını okumak...
Adını kirli cümlelerden sakınmak,
Ve anlamak susuşların bir ömür konuştuğunu...

Aramak seni,
Her taşın altında sana rastlamak,
Kendinden vazgeçip, kendine yenilmek...
Bir tarihi avuçlarında buruşturmak,
Ezmek bir günü zamandan çalıp,
Sıkıp yumruğunu,
Ve küstürmek takvimin bir yaprağını...

Sevmek seni,
Ölümcül iklimlerde sana tâbi olmak,
Kalemden bir seccadeye,
Secde ettirmek tüm kelimeleri...
Sevdana "can nöbeti" tutmak,
Göze perde,
Gönüle takva asmak...
Kıble bilmek seni,
Gözle, öz'le tanıştırmak,
Ve seni hiçbir günaha bulaştırmamak...

Dokunmamak sana,
Öpmek istememek,
Bakire bir kağıda, yazmak istemek seni,
Kirletmemek,
Adını kirli cümlelerden sakınmak,
Tertemiz tartmak seni mizanda...

Faili belli bir sevdanın kurbanı olmak,
Kuşatılmış şehirlerde, açık bir tek kapı bulamamak,
Belkilerde kaybetmek,
İyikilerde sevmek,
Keşkelerde silmek gibi seni...📌