Can Musaballı Şiirleri - Şair Can Musaballı

Bahar gelmiş memleketime, Dağlarında çiçek açmış, Mahpustaki şaire güneş düşmüş, Yaşamanın ayıymış bahar! ‘Yaşamak şakaya gelmez’ dedi Hikmet, Doğrudur şakaya gelmez amma Baharda yaşamak bir başkadır, Hele ki hürsen kendince, Yer mer de fark etmez hani.

Üstümde büyük bir baskı vardı sanki, Camdan dışarı baktım, Her yer sis kaplıydı, Canım sıkıldı, dışarı attım kendimi, Kadıköy’e geldim, vapurla Eminönü’ne gidecektim, Sis bütün şehri kaplıyordu, Ayasofya, Sultanahmet cayır cayır yanıyordu sanki, Bindim vapura, Eminönü’ye geçtim. Süleymaniye’ye çıktım, Sis bütün İstanbul’u kaplıyordu, İnsanların üstüne çökmüştü, İnanmıştım, Vardı bu sisli gecenin de bembeyaz bir sabahı. Süleymaniye’den Vefa’ya uzandım, Bir boza ile birkaç leblebi, Dolaşıyordum bu sisli, karanlık İstanbul’da, O aydınlık sabahı bekliyordum. Bir dilenci gördüm, Vefa sokaklarında, Okumuş bir adama benziyordu, Sordum, doğru düşünmüşüm, Adam okumuş bir işsizdi, Ailem de terk edince böyle kaldım, dedi, Cebimdeki bozukları verdim ona, Sisin karanlığı okumuş adamın üstündeydi. Bir türkü duydum Eminönü’ye giderken, Bir mahpus türküsüydü, Aklıma slogan atıp hak arayan ve tutuklanan emekçiler geldi, Sisin karanlığı emekçinin üstündeydi. Galata Köprüsü’nden Karaköy’e yürüdüm, Galata Kulesi’ne baktım, Üstünde dolunay vardı normalde, Ama onu da bir tül perde kapatıyordu. Önce Karaköy’den, Bankalar Caddesi’nden Beyoğlu’na, İstiklal’e çıktım. Orada bağırıp slogan atan, öğrencileri gördüm Polis onları bastırmaya çalışıyordu, Sisin karanlığı onların da üstüne çökmüştü. Çiçek Pasajı’nda oturdum, Belki aklımı boşaltabilirdim burada, Bir şeyler içtim, O da geçirmedi üstümdeki baskıyı. Karaköy’e döndüm, vapura binmek için, Belki bu biraz rahatlatırdı beni, Üsküdar’a, Salacak’a bir kulaç attım, Biraz Boğaz’ı izlemek için. Ama o da farklı değildi, Sis bu sefer Kız Kulesi’ne çökmüştü, Köprü ise gözükmüyordu bile, Anladım, geçmeyecekti bu karanlık, Saat de bir hayli geç olmuştu, Yol alayım artık. Köprüden geçerken güneşin doğduğunu gördüm, Sanki gelmişti o beklediğim sabah, Evet! Sis de kalkıyordu ufak ufak, Gelmişti masmavi bir sabah. Her şey bir sis’temmiş aslında, Sisin karanlık adamlarının kurduğu bir sis’tem, Ve bugün o sisten kurtuluşun, O sis’temin yıkıldığı gündü!