Çamurgah Şiiri - Özcan Kurt

‎Bir yanım topraktır, Ateş bir yanım,
‎Gördüğün bu süret, sadece kabım,
‎Evrende sadece, İnsandır, adım,
‎Didarım gör, tanrı, vechi üstüne..
‎
‎Ganadım vardı, arş, tırtıl  kozada,
‎Gırdım onuda, ben, arzda, pazarda,
‎Aslım ötelerde, Süret, mezarda,
‎Ya.. SİN..! SEYYAREYİM,seyri üstüne..
‎
‎Kul Himmet üstadım, buyurdu böyle,
‎Bağlama Elif'im, gönlüm bir, perde,
‎Cim'de nokta iken, 'Be' için şekle,
‎Firkatım didardan, terki üstüne..
‎
‎Dalım büküldü, de, döndüm eğriye,
‎Emre'm elinde ben, oldum tesviye,
‎Dolaba layıktı, bakın resmime,
‎Boşalır akarım, devri üstüne.
‎
‎
‎Dünya biraz da bil, kurulmuş tuzak,
‎Sırrına ermek zor, bir hayli muğlak,
‎Kader değil herşey, değildir mutlak,
‎Kurban var: nefsinle, Cengi üstüne
‎
‎Yaprak düşer yere, toprak hisseder,
‎Hayat imtihandır, türlü dersler
‎İbret almaz isen, yine nükseder,
‎Herşey düzen, uyum, dengi üstüne..
‎
‎Saki, kadeh, sundu, Viranı baba,
‎Öldük meylimiz yok, saça sakala,
‎Cübbeyi hırkayı, attık ataşa,
‎Hilkatımız nurdur, mevki üstüne.
‎
‎
‎Özvecan: şimdilik, sözüm bitirdim,
‎O ağaçtan, tohum, aldım getirdim,
‎Dünya bir tarla çok, ekildım bittim,
‎Çamurgah ve çamur, sevgi üstüne..
‎
‎
‎
‎