Dereyi görmeden paçayı sıvayan,
Çamura batınca kıvırmaya başlar.
Her lafın altından kurnazca sıvışan,
Sıkışınca hemen suçu ele taşlar.
Boş testiyi tutup çalkala çalkala,
Sesin çok çıkar da için bomboş kalır.
Kendi ayıbını gizler yalanlarla,
Sıvadığı balçık üstüne yapışır.
Sıvaması kolay, çamur atmak ucuz,
Üstüne tüy dikmeden kıvırmak ustalık.
Güneşi balçıkla sıvamaya kalkar,
Foyası dökülür, kalmaz hiç kurnazlık.
Çalkantılı çayın çamuru sıvanmaz,
Kıvrak dilin artık yalanı yutulmaz.
İçi boş çalkalanan kof tenekeler,
Sıvayıp kıvırsa da adam sayılmaz.
Kayıt Tarihi : 16.11.2026 19:46:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!