Çalar Saat Şiiri - Yusuf Arslan

Yusuf Arslan
67

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Çalar Saat

insancıklar kalabalığında
yalnızları oynuyorum,
kaç vurgun yedim,
dostlarımdan...
yinede adalete doymuyorum...

bir sonbahar geçici ömrümden,
yaprağım anlamsızca titriyor,
nedir bizi uzaklaştıran
böyle sevgiden,
neden gözlerim
hep dostlarımı arıyor...

beyhude tüketmişim ömür sermayemi,
dost dediğim aynalar birbirini tutmuyor...
bu kavga içimde
bu kavga geleceğime,işlemiş gönlüme
aşk gibi
geceleri beni uyutmuyor...

başıboş koşturan zaman değil
peşisıra yine bir zamana doğru akıyor saatler,
gam değil gönlüme
tasa değil,elimden geldiğince
çalışıyorum ya hak için
ve dualarım içli halk için...

sitemimi duyuyor rabbim,
boşuna değil,
olmadı asla
gönlüme dolan vaatler....

Yusuf Arslan
Kayıt Tarihi : 23.9.2005 12:13:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!