Dünya yalan, insanlar da yalan üstüne yalan, yok ki hiç ders alan,
Düşünmezsen eğer tabi ki kalacak hem öksüz, hem de yetim kalan...
Dolmuş taşıyor artık dünya, kimi yoksulluktan kimi zevk için çalan,
Ne müzikten anlar ne de müzik yapar, müzisyen sanar kendini bir çalgı çalan...
Seviyorum, seviyor zanneder çok aldanır, yoktur aslında hiç kalbini çalan,
Hep hayallerle yaşayıp, gerçekleri görmeden, rüyalar için uykuya dalan...
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta