Nasıl yandığımı koruna aşkın
Hep uyandığımı yarına şaşkın
Aşk boyandığımı narına düşkün
Anlıyor musun
Nasıl piştiğimi üstümde kaygı
Bilmiyordum
Asıl hünerin
Yürektekini dökmek değil de
Dilin ucundan
Aksamın yorgun rengi durunca o turunca
Birşeyler olur bana eve yanlız varınca
Çaydan çorbadan geçtim dır dır olsa razıyım
Dört duvar cenderedir evde tek oturunca
Çorba deyip de geçme bu onun esamesi
Oku bakalım neymiş çorbanın efsanesi
Çorba Efsanasi
*
Örtünmeden yaşanmaz,var mı bir başka usul
Çıplak doğmustur insan,olmaz üstün giymese
Tesettür imandandır örtünün demiş resul
Şöyle baştan aşağı giyin kuşan gel bize
Bir gül ektim döküverdim can suyu
Naçar kaldım soramadım yönünü
Goncasıyla diken çıktı da huyu
Kıyamadım kıramadım önünü
Bir gül ektim yapıverdim çapayı
Hoşca kal doğa
Seni terkedip gidiyoruz.
Sevgimiz kalmadı
Ne suya ne toprağa
Ne de yeşil yaprağa
Ben ıhlamur kokan bir akşamda ah seni kaybettim
Düşlerimde kaldı bahar
Sabahlara kadar hep ona kahrettim
Sinmiş kokusu her yere
Yatak yorgan sokaklar
Hep ıhlamur kokar
En şerefli mahlûk insan mı sandın
Başına ‘en’ koyan nice akıldır
Sınırsız yaratan var ise kandın
Bu tanım uymuyor nice makuldür
İnsandır zulümle dünyada canlı
Ben sağduyu ile yaşamağa ant etmişken
Beni fukara görüp
Putunu satma
Gücünü satma
Kinini satma




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!