Cahilin Saltanatı Şiiri - Ali Sinkay

Makamın başına mağrur oturur
Aslını sorsan da tek harf bilemez
Cahillik zehrini dile doldurur
İrfan meclisine yolu düşemez

Eşeğe sırmadan çul vursan eğer
Huyu değişmez ki hep aynı gider
Cahili sanırsın bir ömre değer
Lakin deryasında gemi yüzemez

Mühür elindedir, sanır padişah
Mazlumun ahı da eylemez eyvah
Ağzından dökülen her kelam günah
Gönül aynasında ışık süzemez

Okumuş sanırsın, kürk var sırtında
Zerre idrak yoktur onun aklında
Fikri zikri kalmış dünya rantında
Haram sofrasında helal gezemez

Ceketi ilikler, kibirle gezer
Zayıfı bulunca canından bezer
Günü gelir devran kendini ezer
Mertlerin yolunda bir iz çizemez

Bilmez ki adalet herkese lazım
Eğri cetvel ile yazılmaz yazım
Göklere erdi bak benim avazım
Kör olan gözleri Hakk’ı sezemez

Ali der ki: Bu yol Hakk’a varamaz
Koltuk bâki değil, kimse kalamaz
Cahilin kurduğu bina duramaz
Düğümlü bağını kendi çözemez