Cahil olaylara hep kendi penceresinden bakar.
Anlatır derdini: kendini ak, dostunu karalatır.
Demez; biraz samimi olayım'ki samimilik bulayım,
Sadece kendisinin değil,dostununda hayalini karartır.
Adı üstünde cahil ondan daha başka ne beklersin'ki
Dili, dünyası, hülyası cahil, alimlik istemezsinki,
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




cahilliğe duyarlılık görüyorum sanki.....
duyarlı yüreğine sağlık. haklı bir serzeniş.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta