Çağlar Günsever Şiirleri

70

ŞİİR


3

TAKİPÇİ

1995 Yılında Gaziantep Şahinbey İlçesinde Doğdu İlkokulu köyünde bitirdi Ardından açıktan liseye devam etti liseyi bitirdikten sonra İstanbul da yaşamaya başladı İstanbul’da bulunduğu süre zarfında kültür ve edebiyat çevreleriyle temasta olmaya gayret etti. Aynı yıllarda Türk Edebiyatı Vakfı bünyesinde çeşitli yerlerden katılan arkadaşlarıyla Kitap Okuma Grubu oluşturdu.roman ve şiir çalışması içerisinde..

Çağlar Günsever

Acıya dönmüş kelimeler saklı yüreğimde,
Sayfa sayfa seni yazdım, hece hece
Seni okudum ve harf harf seni sildim
Şimdi gelsen de içimde söylenecek
Ne bir mısra ne de tek bir kelime kaldı
Artık sevilmediğin bir yürekte ömür

Devamını Oku
Çağlar Günsever

Sanki o gece gideceğini bilmiş gibiydi
Bu koca şehir ve o günden sonra benim
Hiç sabahım olmadı çünkü sen benim
Bir daha sevme ihtimalimi bile elimden aldın.

Devamını Oku
Çağlar Günsever

Belki büyük bir şair değilim ama yazdığım ne
Varsa şiir diye hepsine sen yakıştın kağıdı
Kalemi elime alınca sen dökülüyorsun
Hüznüm de acım da sensin.

Devamını Oku
Çağlar Günsever

Sensizliğimin sekizinci yılı eylülde
Bitti yerini ekime bıraktı sahi sonbahar
Yaprakları sen gelmedin diye dökülmemezlik
Yapmadı bunu bilesin kışta öyle böyle geçer
İşte lakin sen benden geçtiğin yerde ben
Yüreğimde kayboldum..

Devamını Oku
Çağlar Günsever

Ey toprak çok mu özlersin beni senden
Yaratıldı diyemi kucaklarsın herkesi
Kimsem kalmadı aldın sesim soluğum
Çıkmaz oldu biliyorum zamanı gelecek
Bir gün ana kucağı gibi sar sarmala
Uyut beni de.

Devamını Oku
Çağlar Günsever

Sen benim en acılı geçmişimsin o yüzden
Dönmeni beklemiyorum ve sana dön de
Demiyorum ama bekliyorum bazen
Kokunu sesini nefesini dön demiyorum
Ama bekliyorum kırık bir umutla..

Devamını Oku
Çağlar Günsever

Soğuk ve sisli bir akşam
Gözlerimde baharın son yağmur
Damlaları demleniyorum içten içe
Bir sorsan neredesin diye
Oturup ağlarım kana kana
Sevincimden öylece..

Devamını Oku
Çağlar Günsever

Şu üç günlük dünyada her şeye alıştım da bir canımda ki şu yokluğuna alışamadım bazen kızıyorum kendime yada hayata bu mudur? sevmenin adamlığın mükafatı diye.

Devamını Oku