Senin dudaklarında aralanan bir cinayet
Tek şahidi var bir kırmızı kırmızı balık
Önce soğukkanlılıkla suç işleyecek Ardından karışacak sokaklara kalabalık
ve ben bir şiir düzeceğim
Cinayeti durgun bir doğru gördü
Ben gördüm dudaklarım gördü diyeceğim
sen istedin cesedinin çiğnenmesini
inanmadığın rabbin namazını kılarken
küçük geldi sana seccade
Senin gözlerin görmez o tip melekleri
aklın almaz zihnin satmaz
tıkandı yakıt depona bir toz tanesi
Ben sabahları geç kalkmayı severim
Yani zorunda olmadıkça öyle erken uyanmam
Rüyalarda gezinirim
Uyanıkken olduğu gibi
Ve o zaman benle dalga geçerler
Evet evet uyanıkken benimle alay geçerler
Pişmem için yanman lazım güzelim
Burnun kulakların yüzün
Erim erim erisin
Sen ağla ben susadım çünkü şekerim
Biliyor musun
Gülün dikeni gibi seviyorum seni
Descartes şöminede uyuyakalmış da
Bir daha uyanmamış
Rüyada kalmış gibi bir his bu
Düşünüyor
Öyleyse yok
İsmimi Ç diye fısıldamışlar kulağıma
Fabrikadan kaçışımın takıntılı gülleri
yalnızlığımın mavi sesli kör bülbülleri
başka dallara konarlar mı ki?
Piliç çevirmeden başka yiyecek bir şeyim yok
ayranım da döküldü
kuru kuru gitmiyor
baktım ellerime
10 kara 10 kıllı çubuk
zangır zangır titriyorlar
baktım ellerine
ellerin yok
10 uzun şempanze parmağıma baska bir el yok
Dökülecek dilimden şiirler
parmaklarım da hazır kaydına
kaykay parkına
içimdeki gamlı baykuş
içimdeki arsız öküz
içimdeki bu lafçı teyze
görüp de susan bir halin var
en çok bu yaralıyor beni
karanlık suların altına ittiğim
beyazlık temizlik ve güzellik
gözünden kaçmıyor
bense biliyorum
Bu gün son kez intihar ediyorum
Hiç bir şey ilan etmeden
Kendimi kendime gömerek intihar ediyorum
En ufak cesaret emaresi göstermeden
Ömrümün son sayfasıyla beraber bu kitap da bitiyor işte
Nietzsche cinayetlerimden söz dahi etmiyorum kendimi katmadan
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!