İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
İlginç, özel, güzel....farklı . mesajı da hoş doğrusu..
Güneş doğarken
....................battığı yönde
Batarken
....................doğduğu yönde
Devleşirken
....................cüsselerin gölgeleri
Ne doğuşuna
...................engel olabilir
Ne batışına
...................gölgelerin kendileri
Neden
..................güneş tepedeyken
Sadece
..................kendileri kadardır
Cüsselerin
..................gölgeleri? ! ...
tebrikler can dost,,mükemmel anlatımlı,,çok güzel şiirler yazıyorsunuz,,kutluyorum duygulu yüreğinizi,,
Güzel soru.. İlginç ve düşündürücü..
Güneşi gerçek olarak algılarsam.. İnsana tepesinden vurduğunda insanın kendisi ortaya çıkar. Cürmü kadar.
Ancak güneş devrilip uzaklaştıkça, insan kendisiyle değil sadece gölgesiyle büyür.
İnsanların kıraldan fazla kralcılarıyla büyüdüğü gibi.
Fikirlerin tartışılmazlarıyla büyüdüğü gibi..
Yardakçıları insanların etrafından,
Tartışılmazları fikirlerin yapısından
kaldırınca gerçekler ortaya çıkar..
anlamlı ve güzel çalışmanızı çok sevdim.
Sizi kutlarım.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta