Bir an vakit dursa.
Ve tutsak mavi yelelerinden zamanı.
Düşler biriktirsek yeniden,
Uzak diyarlara…
Zamanın sonuna sallanırken anılar.
Bir çocuğun salıncağı sanıp,
Sarılabilsek yeniden umutlara.
Unutulmaya yüz tutmuş oyunlar oynayabilse çocuklar ,
düş bahçelerimizde.
Gülümsese yine, vakit var dese.
Koşsa tüm masumiyetiyle, sarılsa, öpse…
Korkarım!
Korkar oldum hayal kurmaktan,
Öldürdüler onları da görürlerse...
Özlem Saba
Kayıt Tarihi : 2.06.2015 10:24:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!