oynarken çelik çomak
uyandığımda yaşam çelik olmuş
bende çomak
geldi aklıma çevirdiğim
iki gözüm topaçlarım
koştuğum arnavut kaldırımları
uçurduğum rüyalarım
anladığımız için değil
kızdırmak için çekerdik
saçlarını kızların
top oynamak için değil coşmak için koşardık
sarılırdık yüreklerimizle
sevgi olurdu kucaklaşmamız
kopardığımız papatyalar
yol olurdu neşemize
aslında uyandığım
tatlı bir kabus
asla geri gelmeyen
soran olursa büyüdük
gübremiz oldu çıkarımız
sevgi yeşermeyen bir tarlamız
yağmur oldu kavgalarımız
doludan tufandan bahsetmeyeyim
elimizde kalan soluk resimlerimiz
ve birde kır düşen yüreklerimiz
Kayıt Tarihi : 2.11.2009 20:19:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!