Boynum kıldan ince gelir sonbaharın sessiz karanlığına
Üzerimde ölü toprağı, ve bir tutam da sen serpilir sesimin boğukluğuna
Şovalyendim ben, kurduğumuz hayallerin prensesi sen
Rahatım hiç olmadı, kabusa ev sahipliği yapan rüyalarda
Anlamıyorsun, sahiplenmiyorum hiç bir şeyi, hatta sen olmayan rüyalarımı da
Tan, gecemi çalan hırsız o
Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey.
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.
Devamını Oku
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta