Büşra Oktay Şiirleri

4

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Büşra Oktay

Yalnızlığım iliklerime ilişmiş bir hastalık gibi yavaş yavaş tüm vücudumu rehin alıyor.
Kalabalığın içinden içime çığlıklarım ilişiyor, kimseler duymuyor, kimselere dıyuramıyorum.
Gönlümün yorgunluğu dizlerime vuruyor, bedenimi taşımakta güçlük çekiyor.
Her an içine ağlamak ve susturulmak....
Ruhumun gölgesi gökyüzünü kaplıyor.
Simsiyah insanlar simsiyah evler simsiyah kuşlar simsiyah...

Devamını Oku
Büşra Oktay

Kırgınlığın ertesinde sabahlar, sabahların anlamsızlığı.
Sensizliğin sessizliği.
Sessizliğinden kulaklarımın senfonisi.
Sizinleyken yalnız hissedişimin ilk sabahını bekleyişim.
Kalbim bir serçenin kalbi kadar narin, bir sandalın sallanışı gibi bu gece.
Koskoca denizde yapayalnız öyle masum, öyle mahrur.

Devamını Oku
Büşra Oktay

Bilir miydim ellerim tekrar kalem tutacak yazacak seni ah bilir miydim gözyaşım akacak bilir miydim gözyaşım kalbine dokunacak ve kalbinin ağrısını alacak? Bilir miydim yazamamak ne demek öğretir miydi hayat nasıl olur da ben ki bu kadar kaçarak yaşayarak... Kafiyeler döşemek değildir şimdi niyetim, ah bilir misin adına yazılmış kafiyelerin nazını, hissettin mi sızımı? Sürgün edilmiş ferdi duygularımın acısını. Acı ne kadar kısa ve derindir anlamı, nedir bilmem sözlük anlamı bildiğim tek şey gönül ağrısıdır. Gönlüm diye yazarken seni kağıda dökülen gözyaşıdır bazen ise menekşenin kokusunda saklıdır. Bak birden ilişiverdi gözüme bir ceket menekşesi, severdin mor rengini ve severdim içimdeki kor rengini. Kafiyeler döşemek değildir niyetim yalnızca seni sana yazarken bulunduğum çelimsizliğim. Bilirsin güçlüyümdür çiçeklerini incitmem, bahçelerin yeşeriverir gülüşümden.

Devamını Oku
Büşra Oktay

Adım adım yaklaştı, bir yarıştı,
Hayatı...
Önünde gidilecek bir asır yol vardı.
Tam ortasındaydı, bilemiyordu, kestiremiyordu.
Tek bildiği bilmeden yaşamaktı, sıraya koymak mıydı hayatı?
Yoksa bilinmezlik içinde savrulmaya mı niyeti vardı?

Devamını Oku