Düşünce
Uzun uzun düşünüyorum.
Ne kadar çok düşünsem de,
Az geliyor, biliyorum.
Tekrar düşünmeliyim,
Daha çok düşünmeliyim.
Bekleyen
Kuru bir yaprağım şimdi.
Su bekleyen,
Acıma değil,
Sevgi ümit eden,
Ben acı dolu,
Gerçekler Acı Değil En Güzel Yaralayıcıdır
Kaybolan bir cümlede yaşamaya çalışıyorum.
İnsan kaçtığı gerçekleri öğrenirken acı çekermiş,
Gerçekleri bir bir beynine kazımak zorunda kaldığında,
Ağlarmış.
Gözyaşlarını saklayamazmış.
Geç fark ettim.
Bunca bıçağın saplanması gerekiyormuş yüreğime,
Diyerek yine bir teselli kırıntısı buldum.
Hayatı tam görmek gerek.
Acılarla, kırgınlıklarla değil,
Bir cesaretle bakıvermek gerek,
Bir şeyi istemek için önce hakkın olmalı.
O hakkını herkes kabul etmeli.
Konuşmak için hakkın olmalı mesela,
Sarılmaya hakkı olmalı,
Nefese almayı istemeye,
Bir yudum su istemeye bile hakkı olmalı,
Sonbahardaki Yapraklar
Sonbahardaki yapraklar gibi hissediyorum kendimi;
Sararmış ve kırılmış,
Yağmurlar yağmış,
Herkes gitmiş,
Güneş arıyorum bir yerlerde,
Sen ve ben
Sen yolcu,
Ben hancı,
Sen en yüksek yerde aşağı seyreden,
Ben en alçak yerde taprağa dokunup yıldızları seyreden,
Sen uçan bulutlara sarılmış,
Yalnızken Yalnızdım
Vazgeçtim artık bağırmaktan, çağırmaktan
Anladım.
Gördüm.
Ve kabul ettim.
Ben yalnızım,
Yalnızlığı Benimsemektir
Sizin hiç ağlamak isteyip ağlayamadığınız oldu mu?
Eğer olduysa yalnızlığı benimsemişsiniz demektir.
İçinizden ağlamak gelir fakat ağlayamazsınız.
Çünkü bilirsiniz.
Ağladığınız da sebebi sorulmadan ya da sorulup kızacaklardır.
Yalnızca
Yüreğimde olan bir özlemi yazıyorum;
Sessizce,
Kimsesizce,
Yapa yalnızca,
Umutlarımı yazıyorum yine,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!